บทความ25 เดือนขึ้นไป | Baby Billy

เทคนิคช่วยให้ลูกสูงขึ้น ทำตามนี้สูงแน่นอน!

   ในช่วงประถมจนถึงมัธยมต้นนั้น เป็นช่วงที่เด็กจะมีอัตราการเติบโตของร่างกายแบบก้าวกระโดด ทำให้ถือว่าเป็นช่วงเวลาของของการเพิ่มความสูงของลูก โดยเฉพาะสำหรับเด็กผู้หญิง👧จะมีส่วนสูงเพิ่มขึ้นมากในช่วงอายุ 9-10 ปี และในเด็กชาย👦จะเริ่มสูงขึ้นมากในช่วงอายุ 10-12 ปี แต่อย่างไรก็ตามมีเทคนิคต่างๆที่คุณแม่สามารถนำไปปรับใช้เพื่อเป็นการทำให้ลูกสูงขึ้นได้ด้วย จะมีเทคนิคอะไรบ้าง เราไปดูพร้อมๆกันเลยค่ะ💁‍♀️4 เทคนิคที่ช่วยให้ลูกสูงขึ้น🪢การกระโดดเชือกก้อนกระดูกเชือกเป็นวิธีที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากที่ช่วยให้เจ้าตัวน้อยมีส่วนสูงที่เพิ่มขึ้น เพราะการกระโดดเชือกจะเป็นการเหยียดตรงในส่วนของกล้ามเนื้อหลัง กล้ามเนื้อกลางลำตัว และกล้ามเนื้อขา🦵 จึงสามารถทำให้เด็กเจริญเติบโตได้มากขึ้น ลูกควรกระโดดเชือกอย่างต่ำวันละ 10-15 นาที และกระโดดอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นการเพิ่มความสูงและฝึกความอดทนให้กับร่างกายค่ะ🎪การกระโดดบนแทรมโพลีนเด็กๆทุกคนล้วนเพลิดเพลิน🥳กับการกระโดดบนแทรมโพลีน เพราะเป็นกิจกรรมที่สนุกและยังช่วยพัฒนาเรื่องความสูงได้ด้วย คุณพ่อคุณแม่สามารถให้ลูกกระโดดบนแทรมโพลีนเพียงวันละ 10-20 นาที ก็สามารถเพิ่มความสูงได้ตั้งแต่ 2.5 ถึง 10 เซนติเมตร🧘‍♀️การเล่นโยคะการที่คุณแม่ให้ลูกฝึกเล่นโยคะจะเป็นการช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นของกระดูกสันหลังและช่วงลำตัวของเด็กๆ👧 ให้สามารถยืดหยุ่นได้อย่างดีและเป็นการเพิ่มความสูงได้ด้วยค่ะ🏃‍♀️การวิ่งจ๊อกกิ้งการวิ่งจะไปช่วยส่งเสริมการหลั่งของโกรทฮอร์โมน ซึ่งถือเป็นฮอร์โมนที่ช่วยให้เด็กเจริญเติบโต และยังไปกระตุ้นให้เกิดการยืดตัวเพื่อเพิ่มความสูง ทำให้หัวใจ🫀เต้นเร็วขึ้นและมีเลือดไปสูบฉีดหล่อเลี้ยงทั้งร่างกายการนอนหลับช่วยให้เด็กสูงขึ้นได้💤โกรทฮอร์โมนทำให้เด็กสูงขึ้นในช่วงที่ลูกนอนหลับพักผ่อนอย่างสนิ😴ท จะมีการหลังฮอร์โมนชนิดต่างๆที่ส่งผลต่อการเจริญเติบโต ฮอร์โมนชนิดนี้เป็นที่คุ้นหูกันอย่างมาก นั่นก็คือ โกรทฮอร์โมน (Growth Hormone) ซึ่งฮอร์โมนนี้จะไปช่วยเพิ่มอัตราการเจริญเติบโตของร่างกาย ทำให้มวลกระดูก🦴ของลูกแข็งแรง  ขนาดยาวขึ้น และทำให้ลูกสูงขึ้นนั่นเองค่ะทานวิตามินเพิ่มความสูง💊วิตามินบี 1 (Vitamin B1)วิตามินบี 1 จะไปช่วยเร่งการเจริญเติบโตของร่างกาย ช่วยบำรุงเลือด และบำรุงระบบหัวใจ🫀ของลูก อีกทั้งยังช่วยในเรื่องระบบการย่อยและดูดซึมอาหารให้เป็นไปตามปกติ ทำให้ร่างกายของลูกดูดซึมสารอาหารได้ดียิ่งขึ้น💊วิตามินบี 2 (Vitamin B2)วิตามินบี 2 นั้นมีส่วนช่วยในการพัฒนาด้านกระดูก ผิว เล็บ💅 และเส้นผมให้แข็งแรง และยังไปช่วยกระตุ้นการสร้างเซลล์ใหม่ทำให้มีการพัฒนาที่ไวยิ่งขึ้น💊วิตามินดี 3 (Vitamin B3)วิตามินบี 3 สามารถทำให้ร่างกายดูดซึมแคลเซียมไปใช้ได้เร็วยิ่งขึ้น จึงมีผลต่อการพัฒนาของการเจริญเติบโตและกระดูก🦴ของลูกน้อย อีกทั้งยังเป็นการป้องกันการเกิดโรคกระดูกพรุนในเด็กได้ด้วย💊วิตามินเค (Vitamin K)วิตามินเคจะกระตุ้นการเสริมสร้างคอลลาเจนในกระดูก อีกทั้งยังเข้าไปซ่อมแซมและรักษาเนื้อเยื่อบริเวณกระดูกให้มีความยืดหยุ่น จึงสามารถทำให้เด็กสูงขึ้นได้⬆️ 💊วิตามิน F (Vitamin F)หน้าที่ของวิตามินเอฟคือจะไปช่วยละลายไขมันอิ่มตัว ช่วยลดไขมันส่วนที่ไม่ดีออกจากร่างกาย และยังไปช่วยกระตุ้นกระบวนการสร้างเซลล์กระดูกใหม่ ทำให้กระดูกยืดตัวเร็ว เพิ่งส่งผลให้เจ้าตัวน้อย👧มีความสูงที่เพิ่มขึ้นได้🥩โปรตีน (Protein)โปรตีนจัดเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญมากในการเจริญเติบโต เพราะร่างกายต้องการโปรตีนเพื่อไปช่วยส่งเสริมการหลั่งของโกรทฮอร์โมน และทำหน้าที่ให้กระดูกของลูกยาวขึ้น โปรตีนที่หาได้จากจากธรรมชาติ เช่น ไข่ไก่🥚 เนื้อแดงไม่ติดมัน ปลาแซลมอน กุ้ง🦐 และฟักทอง เป็นต้น🥛แคลเซียม (Calcium)แคลเซียมจัดว่าเป็นสารอาหารที่จำเป็นอย่างมากต่อเด็กที่อยู่ในวัยที่กำลังเจริญเติบโต เนื่องจากกระดูกที่กำลังยืดตัวนั้นต้องการแคลเซียมจำนวนมากในการเสริมสร้างมวลกระดูกที่แข็งแรง💪 ไม่แตกหักและเปราะง่าย ถึงเป็นสาเหตุว่าหากลูกได้รับแคลเซียมไม่เพียงพออาจจะทำให้มวลกระดูกไม่แข็งแรงและไม่สูงขึ้นนั่นเองค่ะ     สรุปได้ว่า คุณแม่สามารถประยุกต์ใช้เทคนิคต่างๆที่กล่าวมาข้างต้น เพื่อเป็นการทำให้ลูกน้อยเจริญเติบโต มีสุขภาพแข็งแรงและมีส่วนสูงที่ได้ตามมาตรฐาน อีกทั้งคุณแม่ควรให้ความสำคัญกับโภชนาการอาหาร🍲และการพักผ่อนที่เพียงพอ😴 เพราะเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ลูกเจริญเติบโตค่ะ

ความเป็นส่วนตัวสำคัญต่อเด็กอย่างไร?

ไม่ใช่แค่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่ต้องการความเป็นส่วนตัว แต่เด็กก็ต้องการ และบางครั้งเราก็ไม่สามารถไปห้ามให้เขาเรียนรู้อะไรต่างๆได้ รวมถึงไม่สามารถเข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของลูกได้ทุกอย่าง ดังนั้นการทำให้ลูกเข้าใจความเป็นส่วนตัวเป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้ามค่ะ ความเป็นส่วนตัวของเด็ก✨มาทำความเข้าใจกับความเป็นส่วนตัวของเด็กกันเถอะ!หลายๆคนอาจคิดว่าเด็ก👶จะต้องการความเป็นส่วนตัวเมื่อเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น ซึ่งความจริงแล้วเด็กเล็กก็ต้องการความเป็นส่วนตัวค่ะ ซึ่งปัจจุบันก็มีหลายๆคนถกเถียงกันว่าการที่คุณแม่ถ่ายภาพ🖼️ลูกลงสื่อออนไลน์นั้น จริงๆแล้วนั่นเป็นพื้นที่ส่วนตัวของลูกหรือเปล่า ซึ่งคุณพ่อคุณแม่ควรศึกษาเพิ่มเติมเพื่อที่จะได้สอนลูกให้เข้าใจนั่นเองค่ะ ซึ่งความเป็นส่วนตัวนั้นมีความสำคัญมากทั้งในผู้ใหญ่และในเด็กและการที่พ่อแม่ให้ความเป็นส่วนตัวลูกมากเกินไปหรือน้อยเกินไปก็อาจทำให้เกิดผลเสียตามมาได้ค่ะหากผู้ปกครองไม่ให้ความเป็นส่วนตัวกับเด็กจะส่งผลอย่างไร?✨ทำให้ลูกขาดความมั่นใจเมื่อลูกถูกจำกัดกิจกรรมที่สามารถทำได้ และมีคุณพ่อคุณแม่คอยช่วยเหลือดูแลตัดสินใจแก้ปัญหาต่างๆให้ตลอด สิ่งเหล่านี้ก็จะส่งผลให้ลูกเป็นคนขาดความมั่นใจและไม่กล้าตัดสินใจอะไรด้วยตนเอง เพราะคิดว่าตัวเองทำไม่ได้😔✨ลูกจะเกิดการต่อต้านหากลูกรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพื้นที่ส่วนตัว🔒 ไม่ว่าจะทางจิตใจหรือทางร่างกาย สิ่งเหล่าจะส่งผลให้ลูกรู้สึกไม่สบายใจและเกิดความกดดัน โดยเด็กจะเริ่มแสดงปฎิกิริยาต่อต้านซึ่งอาจจะเป็นทางอ้อมหรือทางตรง ซึ่งหากคุณพ่อคุณแม่ปล่อยไว้ปัญหาเหล่านี้อาจกลายเป็นปัญหาหลักและลูกอาจไม่เชื่อฟังคุณพ่อคุณแม่ก็เป็นได้ค่ะ  ✨ลูกขาดโอกาสในการเรียนรู้ด้วยตนเองการไม่ให้พื้นที่ส่วนตัวกับลูกจะเป็นการขัดโอกาสการเรียนรู้สิ่งต่างๆรอบตัวด้วยตนเอง เพราะมีการถูกตีกรอบ🖼️ จากคุณพ่อคุณแม่มากเกินไป คุณพ่อคุณแม่ควรให้พื้นที่แก่ลูกในการเรียนรู้ และคอยดูแลลูกอย่างระมัดระวังค่ะวิธีสอนลูกให้รู้จักความเป็นส่วนตัว✨เข้าใจพื้นฐานความคิดคุณพ่อคุณแม่สามารถสอนให้ลูกเข้าใจพื้นฐานความคิดว่าลูกมีอิสระที่จะคิด💡และทำสิ่งใดๆที่ไม่เดือดร้อนและไม่เป็นผลเสียต่อผู้อื่น และเมื่อลูกคิดดีทำดีก็ให้คำชมและให้รางวัล เมื่อทำผิดก็ต้องกล่าวเตือนอย่างเหมาะสม✨ความเป็นส่วนตัวอื่นๆพื้นที่ส่วนตัวในที่นี้ไม่ได้หมายถึงพื้นที่ในห้องนอนของลูก🛏️ แต่รวมถึงพื้นที่ในส่วนอื่นๆอย่าง ของที่ไว้ให้ลูกใช้คนเดียว หรือ พื้นที่สื่อออนไลน์ซึ่งเหล่านี้เป็นความเป็นส่วนตัวพื้นฐานที่ควรจะให้ลูกมี✨ให้ลูกไว้ใจที่จะปรึกษาเมื่อลูกเริ่มโตขึ้น ลูกก็จะต้องเจอกับโลกภายนอก🗺️ และเมื่อต้องเรียนรู้อะไรใหม่ๆ ลูกก็อาจเกิดความกังวลและสับสน ซึ่งบางครั้งลูกก็ไม่กล้าเล่าเรื่องที่พบเจอให้กับคนในครอบครัว👪ฟัง ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรสร้างให้เกิดความเชื่อใจระหว่างลูกและพ่อแม่ และเมื่อลูกมีการแสดงออกที่เปลี่ยนไปให้พยายามถามถึงปัญหา โดยไม่ควรบังคับให้ตอบ และพยายามพูดคุยอย่างเป็นกันเองและให้ลูกรู้สึกอบอุ่น เพื่อให้ลูกกล้าปรึกษาถึงปัญหาของเขา

ระวัง! กระเป๋านักเรียนหนักเกินไปหรือเปล่า?

หลายๆคนเคยเห็นเด็กตัวน้อยสะพายกระเป๋าที่หนังอึ้งไปด้วยหนังสือเพื่อไปโรงเรียนใช่ไหมคะ หรือบางคนอาจจะเคยผ่านประสบการณ์นั้น ซึ่งความจริงแล้วการแบกของที่หนักแบบนี้อาจส่งผลต่อสุขภาพคอและหลัง รวมถึงส่งผลต่อให้เกิดความผิดปกติของกระดูกได้อีกด้วยคำเตือนจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพมีการเตือนจากหลายๆท่านมาว่าการที่กระเป๋านักเรียน🎒หนักเกินไป หรือ การสะพายกระเป๋าที่ออกแบบมาไม่เหมาะสมกับสรีระของเด็กก็อาจทำให้เกิดปัญหาสุขภาพแผ่นหลังในอนาคตได้ เนื่องจากน้ำหนักของกระเป๋าจะมีการกดทับบริเวณ ไหล่ กล้ามเนื้อคอ หลัง และกระดูกสันหลัง ทำให้มีอาการปวดคอ ปวดศีรษะ ไหล่ หลังได้แล้วผู้ปกครองสามารถดูแลเรื่องนี้ได้อย่างไรบ้างนะ?ผู้เชี่ยวชาญเผยว่า เราไม่ควรให้เด็กแบกกระเป๋านักเรียนที่มีน้ำหนักเกิน 15% ของน้ำหนักตัว เพราะจะทำให้หลังโค้ง ปวดคอ ไหล่ หลัง และเสี่ยงเตี้ยในระยะยาว โดยควรมีล็อกเกอร์🔒ให้เด็กใช้ และจัดตารางการเรียนอย่างเหมาะสม ไม่ให้เด็กแบบของหนักไปมาน้ำหนักกระเป๋าที่เหมาะสม เกณฑ์น้ำหนักกระเป๋านักเรียนที่ทั่วโลกกำหนดไว้คือไม่ควรเกิน 10-20% ของน้ำหนักตัว ยกตัวอย่างเช่น หากเด็กมีน้ำหนัก 20 กิโลกรัม ก็ไม่ควรแบกกระเป๋าที่น้ำหนักเกิน 2-4 กิโลกรัมเกณฑ์น้ำหนักกระเป๋านักเรียนที่ประเทศไทยกำหนดไว้คือประเทศไทยได้มีการกำหนดไว้กลางๆที่ 15% ของน้ำหนักตัวของเด็ก👩‍👧‍👧 ซึ่งการแบกกระเป๋าที่มีน้ำหนักมากาเกินไปนั้นอาจส่งผลในระยะสั้น หรืออาจส่งผลในระยะยาวได้ บางครั้งอาจมีผลต่อพัฒนาการด้านความสูงได้เลยทีเดียว และสุขภาพก็ย่อมส่งผลกับประสิทธิภาพของการเรียนด้วยขณะเดียวกันรศ.นพ.อดิศักดิ์ ผลิตผลการพิมพ์👨‍⚕️ ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยเพื่อสร้างเสริมความปลอดภัยและป้องกันการบาดเจ็บในเด็ก คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ได้กล่าวว่า จากการศึกษามีการพบว่านักเรียนไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-4 ต้องแบกกระเป๋าหนักเรียนที่หนักมากจนเกินมาตรฐาน โดยหากเป็นกระเป๋าสะพายคุณพ่อคุณแม่ควรดูว่ากระเป๋าไม่หนักไปด้านใดด้านหนึ่ง และควรจัดวางให้สมดุลนั่นเองค่ะ

ลูกหนีออกจากบ้าน ทำยังไงดี?

     คุณพ่อคุณแม่หลายๆท่านคงเผชิญกับปัญหาเมื่อลูกโกรธแล้วจึงเก็บข้าวของหนีออกจากบ้าน🏡 ทำให้คุณพ่อคุณแม่เป็นกังวลว่าลูกจะหนีไปที่ไหนกัน วันนี้ทางเราได้รวบรวมวิธีรับมือกับปัญหาลูกหนีออกจากบ้าน คุณแม่ควรทำอย่างไรเมื่อต้องเจอกับเหตุการณ์นี้💁‍♀️สาเหตุที่ทำให้ลูกหนีออกจากบ้าน✨ลูกเบื่อการอยู่ที่บ้านหรือสาเหตุที่ทำให้ลูกไม่อยากอยู่ที่บ้าน เกิดมาจากการที่อยู่บ้านแล้วลูกรู้สึกว่าไม่มีความสุข เช่น การถูกบังคับ🫡หรือถูกกดดันจนมากเกินไป✨ลูกติดเพื่อนเมื่อเด็กเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น จะมีอาการติดเพื่อนจนงอมแงม👯‍♂️ ทำให้อยากออกไปเล่นกับเพื่อนทั้งวัน แล้วรู้สึกไม่อยากอยู่บ้าน เพราะไม่มีเพื่อนเล่น✨คุณพ่อหรือคุณแม่มีการแต่งงานใหม่ในกรณีที่คุณพ่อหรือคุณแม่มีการแต่งงานใหม่👰‍♀️ เด็กอาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวเป็นอย่างมาก เพราะเหตุอาจจะรู้สึกไม่สบายใจและไม่อยากกลับมาบ้านที่สภาพแวดล้อมและกฎระเบียบภายในบ้านถูกเปลี่ยนแปลงไป ทำให้เด็กรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย✨เกิดจากการเลี้ยงลูกแบบตามใจเด็กที่ถูกเลี้ยงแบบตามใจจนมากเกินไปจะมีนิสัยที่เอาแต่ใจตนเอง และเมื่อเด็กรู้สึกโกรธ🤬และรู้สึกไม่พอใจ ก็จะทำการเก็บข้าวของและเตรียมตัวหนีออกจากบ้านไป พฤติกรรมนี้ถือเป็นพฤติกรรมการประชดของลูกนั่นเอง✨ลูกหลงเชื่อคนแปลกหน้าการถูกชักชวนโดยคนแปลก👨🏻‍💼หน้านั้นเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ลูกหนีออกไปจากบ้าน ไม่ว่าจะเป็นในลักษณะชวนเชื่อ หรือบุคคลต่างๆที่ลูกพึ่งได้พบเจอ ซึ่งถือว่าเป็นอันตรายต่อชีวิตลูกอย่างมากสิ่งที่คุณแม่ควรทำเมื่อลูกหนีออกจากบ้าน👉ปรับความเข้าใจกับลูกควรพูดคุยเพื่อปรับความเข้าใจกับลูก อภิปรายถึงปัญหาที่เกิดขึ้น และหาแนวทางการแก้ปัญหาร่วมกันภายในครอบครัว สิ่งใดที่ทำให้เด็กไม่ชอบ😕 หรือทำให้เด็กรู้สึกไม่อยากอยู่บ้าน คุณพ่อคุณแม่ควรแก้ปัญหาด้วยเหตุผลค่ะ👉หมั่นให้ความรักและเอาใจใส่มากขึ้นเด็กบางคนมักรู้สึกว่าตัวเองเดียวดายและถูกทอดทิ้งอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าตัวจะอยู่บ้าน แต่ก็ไม่สามารถพึ่งพิงหรือปรึกษาบุคคลภายในบ้านได้ ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรหมั่นคอยให้ความรัก🥰และเอาใจใส่ลูกมากขึ้น เพื่อไม่ให้ลูกรู้สึกว่าโดนทอดทิ้งและเดียวดาย👉เฝ้าสังเกตพฤติกรรมของลูกคุณพ่อคุณแม่ควรหมั่นสังเกต👀พฤติกรรมของลูก หากพบว่าลูกมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากเดิม ก็ควรเอาใจใส่และถามไถ่ลูกอยู่เสมอถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เงียบเฉยและละเลยถึงปัญหาที่ลูกกำลังเผชิญอยู่👉คอยอธิบายสิ่งต่างๆให้ลูกฟังคุณพ่อคุณแม่ควรคอยอธิบาย🗣️สิ่งที่เกิดขึ้นในครอบครัวให้ลูกรับรู้และเข้าใจอยู่เสมอ ไม่ควรปล่อยผ่านให้เด็กคิดไปเอง หรือเข้าใจผิด เพราะนั่นอาจเป็นวิธีที่ทำให้เด็กรู้สึกอึดอัดและไม่อยากอยู่ที่บ้าน👉ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ลูกสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ควรระลึกไว้เสมอคือการที่ตนเองต้องทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ลูก เพราะเด็กมักชอบลอกเลียนแบบพฤติกรรมจากคนในครอบครัวและบุคคลรอบข้าง คุณพ่อคุณแม่ควรสร้างบรรยากาศในบ้านที่มีแต่ความสนุก🥳และความอบอุ่น และไม่ควรทะเลาะวิวาทกันต่อหน้าให้ลูกเห็น      การที่เด็กตัดสินใจเก็บข้าวของแล้วหนีออกจากบ้าน🏡นั้นล้วนมาจากการที่เด็กมีปมอยู่ในใจ ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรเปิดอกคุยกันกับลูกถึงปัญหาที่เด็กกำลังเผชิญอยู่ และใช้เหตุผลในทางการอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น เพื่อนำไปสู่แนวทางการแก้ปัญหาที่เหมาะสมนั่นเอง

ปอดอักเสบในเด็ก

  โรคปอดอักเสบ🫁หรือปอดบวมในเด็กเป็นโรคติดเชื้อที่ร้ายแรงและอาจถึงแก่ชีวิตได้ซึ่งส่งผลต่อปอดโดยตรงเลยค่ะ สิ่งสำคัญคือคุณพ่อคุณแม่ต้องเข้าใจความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับโรคปอดบวมนะคะ เนื่องจากการแทรกแซงและการป้องกันแต่เนิ่นๆ เป็นกุญแจสำคัญในการดูแลลูก👶ของเราให้มีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรงค่ะ โรคปอดอักเสบเกิดจากอะไรโรคปอดบวม🫁ในเด็กเกิดขึ้นเมื่อถุงลมในปอดเกิดการอักเสบและเต็มไปด้วยของเหลวหรือหนอง ทำให้หายใจลำบาก การติดเชื้อนี้อาจเกิดจากหลายปัจจัย ได้แก่ แบคทีเรีย ไวรัส หรือเชื้อรา สาเหตุที่พบบ่อย ได้แก่ แบคทีเรีย🦠 Streptococcus pneumoniae ไวรัสทางเดินหายใจ (RSV) และไวรัสไข้หวัดใหญ่ เด็กบางกลุ่มมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคปอดบวม ซึ่งรวมถึงทารกและเด็กเล็กที่มีอายุต่ำกว่า 2 ปี หรือเด็กที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ รวมถึงผู้ที่มีภาวะสุขภาพเรื้อรังด้วยนะคะ เช่น โรคหอบหืดหรือโรคหัวใจ🫀และเด็กที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แออัดหรือเต็มไปด้วยควัน✨อาการของโรคปอดบวม อาการก็อาจแตกต่างกันไปค่ะ แต่สัญญาณทั่วไปที่ต้องระวัง ได้แก่ อาการไอ ซึ่งอาจสร้างเสมหะได้ค่ะ อาการหายใจเร็ว😮‍💨หรือลำบากเกินไป อาการเจ็บหน้าอกหรือไม่สบายบ่อยๆ อาการมีไข้ มักมีอาการหนาวสั่นร่วมด้ว อาการความเมื่อยล้าหรืออ่อนแรง😰 อาการเบื่ออาหาร รวมถึงการกินอะไรไม่ค่อยได้ด้วยค่ะ และอาการริมฝีปากหรือเล็บมีสีฟ้า อันนี้จัดอยู่ในกรณีที่รุนแรงมากค่ะวิธีรักษาปอดอักเสบการรักษาทั่วไป คือการใช้ยาปฏิชีวนะ💊 หากปอดบวมเกิดจากเชื้อแบคทีเรีย แพทย์จะสั่งยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมเพื่อต่อสู้กับการติดเชื้อ บ้างก็ใช้ยาต้านไวรัส หากปอดบวมเกิดจากไวรัส อาจสั่งยาต้านไวรัสให้ผู้ป่วยได้ค่ะ สิ่งสำคัญคือการพักผ่อน😴 และดื่มน้ำให้เพียงพอค่ะจะสนับสนุนกระบวนการบำบัดของร่างกายได้ดีนะคะ อีกวิธีคือการใช้ยาบรรเทาปวดที่จำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์ ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ เช่น ไอบูโพรเฟน สามารถช่วยบรรเทาอาการไข้🤒 ความเจ็บปวด และการอักเสบได้ บ้างก็ใช้ยาระงับอาการไอ หากอาการไอของคุณรุนแรงหรือต่อเนื่อง แพทย์อาจแนะนำให้ใช้ยาระงับอาการไอเพื่อบรรเทาอาการค่ะ และสุดท้ายคือการการบำบัดด้วยออกซิเจน ในกรณีที่รุนแรง อาจให้ออกซิเจนเสริมเพื่อให้แน่ใจว่าระดับออกซิเจนในเลือดเพียงพอค่ะ💊ใช้ยาต้านเชื้อราและอีกหนึ่งวิธีคือการรักษาจำเพาะ ซึ่งในบางกรณีผู้ป่วยมีอาการปอดบวมจากแบคทีเรีย🦠 มักใช้ในการรักษาโรคปอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย บางกรณีปอดอักเสบจากไวรัส อาจมีการกำหนดยาต้านไวรัสเพื่อรักษาโรคปอดอักเสบจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสบางชนิด หรือบางกรณีเป็นโรคปอดอักเสบจากเชื้อรา อาจมีการสั่งยาต้านเชื้อรา เช่น fluconazole หรือ amphotericin B เพื่อรักษาโรคปอดอักเสบจากเชื้อรา และบางกรณีเป็นโรคปอดอักเสบจากการสำลัก การรักษาอาจรวมถึงยาปฏิชีวนะ💊 กายภาพบำบัดทรวงอก และการรักษา วิธีป้องกันโรคปอดอักเสบ👉1. รับวัคซีน ตรวจดูให้แน่ใจว่าคุณได้รับวัคซีน💉ป้องกันโรคปอดบวมที่แนะนำ เช่น วัคซีนนิวโมคอคคัสคอนจูเกต (PCV13) และวัคซีนนิวโมคอคคัสโพลีแซคคาไรด์ (PPSV23) วัคซีนเหล่านี้สามารถป้องกันสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคปอดบวมจากแบคทีเรีย👉2. รักษาสุขอนามัยที่ดี ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่🧼และน้ำอย่างน้อย 20 วินาที โดยเฉพาะก่อนรับประทานอาหารและหลังใช้ห้องน้ำ หากไม่มีสบู่และน้ำ ให้ใช้เจลทำความสะอาดมือที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์👉3. หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย โรคปอดบวมอาจเกิดจากไวรัสและแบคทีเรียหลายชนิดที่สามารถแพร่กระจายผ่านทางละอองในทางเดินหายใจ พยายามหลีกเลี่ยง🙅‍♀️การสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ที่ติดเชื้อทางเดินหายใจ 👉4. ปิดปากและจมูก เมื่อไอหรือจาม ให้ใช้ทิชชู่🧻หรือข้อศอกปิดปากและจมูก แทนที่จะใช้มือ ซึ่งจะช่วยป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อโรค👉5. รักษาวิถีชีวิตที่มีสุขภาพดี ระบบภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงสามารถช่วยป้องกันโรคปอดบวมได้ รับประทานอาหารที่สมดุล🍲 ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ😴 และจัดการกับระดับความเครียด👉6 หลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และควันบุหรี่มือสอง การสูบบุหรี่🚬ทำลายปอดและทำให้ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง ทำให้คุณติดเชื้อทางเดินหายใจได้ง่ายขึ้น👉7. ติดตามข่าวสารล่าสุดเกี่ยวกับการตรวจสุขภาพทั่วไป ไปพบผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพเป็นประจำเพื่อตรวจสุขภาพ และปฏิบัติตามการตรวจคัดกรองหรือการรักษาที่แนะนำเพื่อรักษาสุขภาพโดยรวม  เพื่อป้องกันโรคปอดบวมในเด็ก👶 สิ่งสำคัญคือต้องใช้มาตรการป้องกันบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการหลีกเลี่ยงการพาเด็กไปในสถานที่ที่มีผู้คนแออัดหรือใกล้ชิดกับผู้ป่วย เพราะจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการสัมผัสเชื้อโรคที่ติดเชื้อได้และให้รักษาสภาพแวดล้อมในบ้านให้สะอาดอยู่เสมอโดยการทำความสะอาดและฆ่าเชื้อพื้นผิวอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ สิ่งสำคัญคือต้องหลีกเลี่ยงควันบุหรี่🚬 ควันไฟ🔥 ควันจากท่อไอเสียรถยนต์ และสภาพอากาศที่หนาวจัด❄️ เพราะสิ่งเหล่านี้อาจทำให้ระบบทางเดินหายใจอ่อนแอลง และทำให้เด็กๆ ติดเชื้อได้ง่ายขึ้นค่ะ รวมถึงการฝึกนิสัยด้านสุขอนามัยที่ดีให้กับเด็กก็เป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันโรคปอดบวม  สนับสนุนให้เด็กๆ ล้างมือ🤲ให้สะอาดและบ่อยๆ โดยเฉพาะก่อนรับประทานอาหารหรือสัมผัสใบหน้า ช่วยกำจัดเชื้อโรคที่อาจติดมากับมือ ได้ค่ะ

เคล็ดลับกระตุ้นสมองลูกน้อย

ทราบหรือไม่คะว่า สมองนั้นเริ่มทำงานตั้งแต่อยู่ในครรภ์ของคุณแม่และจะมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วมากในทุก ๆ ด้านตั้งแต่ตอนนั้นไปจนถึงอายุประมาณ 4 ขวบ และจะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่หยุดยั้ง ซึ่งการกระตุ้นในช่วงขวบปีแรกนั้นมีความสำคัญอย่างมากเนื่องจากเป็นช่วงที่สมองยังไม่ถูกปิดกั้นนั่นเองยิ่งไว้ยิ่งได้เปรียบกระตุ้นตั้งแต่ลูกยังอยู่ในครรภ์คุณพ่อคุณแม่สามารถกระตุ้นได้โดยการลูบหน้าท้องและคุยกับลูกบ่อยๆ รวมถึงพยายามหลีกเลี่ยงของที่เป็นอันตรายต่อสมองและสุขภาพของลูกในครรภ์🤰 อย่างบุหรี่ หรือแอลกอฮอล์ พยายามเน้นทานอาหารที่มีประโยชน์ใช้ภาษาเด็กเล็กคุยกับลูก หรือ ที่เรียกว่า Baby Talkคือการที่ผู้ใหญ่พูดกับเด็กเล็กโดยใช้เสียงเล็กๆ👶 หรือว่าเสียงสองเสียงสามนั่นเอง โดยจังหวะการพูดก็จะมีความแตกต่างกับการพูดกับผู้ใหญ่ และจะมีศัพท์ที่แตกต่างไป ใช้การพูดซ้ำๆ และน้ำเสียงโทนสูงกว่าปกติ พร้อมทั้งใช้สีหน้าท่าทางประกอบกับการพูดไปด้วยใกล้ชิดกับลูกน้อยพยายามใช้เวลาเล่นกับลูกบ่อยๆสำหรับทารกแรกเกิดอาจใช้การเล่นจ๋ะเอ๋ ตบมือ👏 กำแบมือ และเมื่อโตขึ้นมาสามารถหาของเล่นที่เสริมสร้างพัฒนาการได้ อาจจะเป็นบล็อคต่อ ตุ๊กตาขยับได้เป็นต้นไม่ควรปล่อยให้ลูกร้องไห้นานๆเด็กมักจะต้องการความรัก🥰และความอบอุ่นจากพ่อแม่ รวมถึงกสร้างความเชื่อใจระหว่างพ่อแม่ก็เป็นตัวกำหนดถึงอารมณ์ของลูกในอนาคตเช่นกัน เมื่อลูกรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นสมองก็จะหลั่งสารเอ็นโดรฟินและสารออกซิโทซิน ที่จะส่งเสริมให้ลูกมีความรู้สึกปลอดภัยทางอารมณ์ และช่วยให้สมอง🧠พัฒนารวดเร็วขึ้นอีกด้วย สัมผัสด้วยการนวดการนวดนั้นเป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่งด้วยการสัมผัส ซึ่งการนวดนี้จะทำให้ลูกรู้สึกผ่อนคลาย และอารมณ์ดี เมื่อลูกน้อยอารมณ์ดีสมอง🧠ก็จะสามารถพัฒนาได้เต็มที่ โดยได้มีงานวิจัยเผยว่าทารกที่ขาดการสัมผัสด้วยความรักความอบอุ่นนั้นจะมีขนาดของสมองที่เล็กกว่าเด็กทั่วไป รวมถึงการสัมผัสจะช่วยให้ทารกเรียนรู้ร่างกายของตนเองได้อีกด้วยชวนลูกอ่านหนังสือการอ่านนิทานหรือหนังสือ📖ให้ลูกฟังบ่อยๆจะช่วยกระตุ้นให้ลูกมีจิตนาการ รวมถึงช่วยกระตุ้นประสาทตาและหูอีกด้วย การอ่านหนังสือยังทำให้มีการสร้างเส้นใยสมองเพิ่มมากขึ้น พร้อมทั้งเรียนรู้เกี่ยวกับเนื้อหาที่อยู่ในนั้นไปด้วย

ปัสสาวะแสบขัดเกิดจากอะไร? รับมืออย่างไรได้บ้าง?

ปัสสาวะขัด หรือ Dysuria เป็นอาการแสบร้อน หรือ ปวดแสบขณะที่ปัสสาวะ ซึ่งสามารถพบในเด็กได้ด้วย ซึ่งวันนี้ เราจะมาดูกันว่ามีปัจจัยอะไรบ้างที่จะทำให้เกิดอาการปัสสาวะขัดและจะสามารถป้องกันได้อย่างไรบ้างค่ะ  ปัสสาวะขัดในเด็กปัสสาวะขัด คืออะไรกันแน่นะ?ปัสสาวะขัด คือ อาการที่รู้สึกแสบร้อนเมื่อปัสสาวะ🚽จนทำให้ปัสสาวะติดขัด ซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นทั้งในเด็กและผู้ใหญ่และเกิดขึ้นได้กับทุกเพศทุกวัย ซึ่งพฤติกรรมการอั้นปัสสาวะจะทำให้เพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นปัสสาวะขัดและอาจทำให้เป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบ ไม่ควรนิ่งนอนใจดังนั้นหากลูกบ่นว่ามีอาการแสบขณะปัสสาวะ หรือ มีอาการปวดก็ไม่ควรนิ่งนอนใจ เพราะการมีอาการขัดแสบ เป็นอาการที่บ่งบอกว่าร่างกายกำลังมีความผิดปกติได้ ไม่ว่าจะเป็น ระบบปัสสาวะอักเสบ มีการติดเชื้อในระบบปัสสาวะ หรือ อาจมีนิ่วในไตก็เป็นได้ค่ะ😫 ปัสสาวะขัดอาจเป็นโรคเหล่านี้อาการปัสสาวะขัด หรือการแสบร้อนอาจไม่ได้หมายถึงการเป็นกระเพาะปัสสาวะอีกเสบเพียงอย่างเดียวแต่สามารถเสี่ยงเป็นโรคอื่นๆได้ โดยสามารถดูจากอาการดังต่อไปนี้กระเพาะปัสสาวะอักเสบ (Cystitis)หากมีอาการปวดบริเวณท้องน้อย มีปริมาณปัสสาวะน้อย🚽 ปัสสาวะมีกลิ่น หรือมีสีขุ่น ร่วมกับการปัสสาวะขัด นั่นอาจหมายถึงว่าลูกมีอาการกระเพาะปัสสาวะอักเสบได้ค่ะ ท่อปัสสาวะอักเสบ (Urethritis)หากมีอาการปัสสาวะบ่อย มีของเหลวเกิดขึ้นในท่อปัสสาวะ และปลายท่อปัสสาวะมีรอยแดง พร้อมกับปัสสาวะขัดอาจหมายถึงว่าลูกของคุณพ่อคุณแม่เป็นท่อปัสสาวะอักเสบก็เป็นได้ค่ะ😫ช่องคลอดอักเสบ (Vaginitis)หากลูกมีอาการคันหรือเจ็บบริเวณอวัยวะเพศร่วมกับการปัสสาวะขัด อันนี้อาจหมายถึงช่องคลอดอาจอักเสบได้ค่ะกรวยไตอักเสบ (Pyelonephritis)หากลูกมีปัสสาวะสีขุ่น มีไข้🌡️ คลื่นไส้ อาเจียน มีอาการปวดหลังบริเวณส่วนบน ร่วมกับการปัสสาวะขัด นั่นอาจเป็นสัญญาณของโรคกรวยไตอักเสบวิธีลดความเสี่ยงปัสสาวะแสบคุณพ่อคุณแม่สามารถลดความเสี่ยงของอาการปัสสาวะขัดของลูกได้โดยปฎิบัติตามนี้ค่ะ ✨พยายามให้ลูกทานอาหาร🍲ให้ครบ 5 หมู่✨ให้ลูกดื่มน้ำ 6-8 แก้วต่อวัน เพื่อเป็นการขับแบคทีเรียผ่านปัสสาวะ✨เลี่ยงอาการที่มีคาเฟอีน✨เข้าห้องน้ำ🚽ทันทีที่ทำได้ ไม่ควรให้ลูกอั้นปัสสาวะหากไม่จำเป็น ✨ในเด็กผู้ชายที่ไม่ได้ขลิบอวัยวะเพศจะมีโอกาสเสี่ยงมากกว่า จึงต้องทำความสะอาดให้ดี✨พยายามหาเสื้อผ้าที่สามารถระบายอากาศได้ดี เพื่อไม่ให้อับชื้น และเคลื่อนไหวได้สะดวก✨ไม่ควรแช่หรืออาบน้ำ🚿นานเกิน 30 นาทีเป็นอย่างไรกันบ้างคะ ทีนี้คุณพ่อคุณแม่ก็สามารถป้องกันอาการปัสสาวะขัดของลูกได้ส่วนหนึ่งแล้ว ซึ่งหากพบว่าลูกมีอาการปัสสาวะขัดก็ควรจะพาไปพบแพทย์เพื่อทำการรักษาให้เร็วที่สุดนะคะ 

โรคสมาธิสั้นในเด็กเป็นอย่างไร?

คุณพ่อคุณแม่บางท่านอาจพบเจอว่าทำไมลูกถึงไม่ค่อยมีสมาธิและทำอะไรนานๆไม่ค่อยได้ ซึ่งอาการเหล่านี้นั้นอาจกำลังบ่งบอกว่าลูกเป็นโรคสมาธิสั้นก็เป็นได้ โรคสมาธิสั้นนั้นมีสาเหตุมาจากอะไรและควรรับมืออย่างไร วันนี้เราไปดูกันค่ะ โรคสมาธิสั้นคืออะไร? สาเหตุของโรค?โรคสมาธิสั้น คืออะไร?โรคสมาธิสั้น (ADHD) เป็นภาวะที่สมองมีความบกพร่องในหน้าที่ ซึ่งจะพบพฤติกรรมผิดปกติได้สามอย่างคือ อาการอยู่ไม่นิ่ง ขาดสมาธิต่อเนื่อง และขาดการยั้งคิด ซึ่งเมื่อเทียบกับเด็กในวัยเดียวกัน เด็ก👶ที่เป็นโรคสมาธิสั้นจะแสดงพฤติกรรมชัดเจนกว่า สาเหตุที่ทำให้ลูกเป็นโรคสมาธิสั้นสาเหตุหลักของโรคสมาธิสั้นนั้นมาจากพันธุกรรมที่เกิดจากความผิดปกติของสมอง🧠 และสาเหตุอีกส่วนมาจากปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม เช่นคุณแม่สูบบุหรี่ระหว่างตั้งครรภ์ หรือ มีภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ หรืออาจมีปัจจัยของการเลี้ยงดู เช่น ปล่อยให้ลูกเล่นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากเกินไป หรือ การเลี้ยงดูอย่างไม่เป็นระเบียบวินัยลักษณะของโรคสมาธิสั้นโรคสมาธิสั้นนั้นมีลักษณะทางคลินิกที่มีความผิดของสมอง ทำให้เด็กไม่สามารถจดจำสิ่งที่ตั้งใจจะทำ หรือ ทำให้ขาดการยับยั้บชั่งใจ รวมถึงไม่สามารถวางแผนได้ ซึ่งโรคสมาธิสั้นสามารถแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มหลัก อาการอยู่ไม่นิ่ง (Hyperactivity)อาการไม่อยู่นิ่งนั้นจะสามารถสังเกตุเห็นได้ชัดในวัยเด็กเล็ก ซึ่งเด็กจะมีความซุกซนมากกว่าคนอื่น จะมีการเคลื่อนไหวร่างกาย วิ่งไปมา🏃 ปีนป่ายไม่หยุดนิ่ง และจะมีการส่งเสียงดัง พูดเยอะ และมักจะลุกเดินบ่อยๆ หรือชอบก่อกวนเพื่อนในห้อง และเมื่อโตเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นก็จะไม่มีความอดทนที่จะทำกิจกรรมอย่างสงบได้ และจะรู้สึกกระวนกระวายใจขาดสมาธิที่ต่อเนื่อง (Inattention)อาการขาดสมาธิต่อเนื่องจะสามารถสังเกตเห็นได้ชัดในช่วงวัยเรียน โดยเมื่อต้องทำกิจกรรมที่ต้องใช้สมาธิ เด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้นจะมีอาการเหม่อลอย ไม่ตั้งใจฟัง เปลี่ยนความสนใจง่าย และทำงานไม่สำเร็จรวมถึงเด็กจะมีอาการหลงลืมง่าย ไม่มีการบริหารเวลา🕐 หรือ จัดระเบียบ ไม่มีความรับผิดชอบ ทำของหายบ่อยๆ  อย่างไรก็ตามหากได้ทำกิจกรรมที่ชอบเช่นดูทีวี เล่นเกมก็จะสามารถดูได้เป็นเวลานานค่ะ อาการหุนหันพลันแล่น (Impulsivity)อาการนี้จะสามารถพบได้ในวัยเด็กเล็ก👶 โดยเด็กจะมีอาการหงุดหงิด ใจร้อน เวลาที่ไม่ได้ดั่งใจ หรือเวลาที่ต้องอดทนรอ รวมถึงมักจะไม่ระวังอันตราย และชอบเล่นแรง เมื่อโตขึ้นจะไม่สามารถอดทนรอคอยได้ ชอบแทรกเวลาคนอื่นพูด เมื่อเป็นวัยรุ่นจะมีการตัดสินใจที่รวดเร็ว และไม่ไตร่ตรอง รวมถึงอาจทำพฤติกรรมเสี่ยงอันตรายอยู่บ่อยๆวิธีรักษาโรคสมาธิสั้นหากได้รับการวินิจฉัยว่าลูกน้อยเป็นโรคสมาธิสั้น ผู้ปกครองควรทำตามคำแนะนำของแพทย์และลองปรับใช้ให้เข้ากับสภาพแวดล้อมของลูกดูนะคะ ✨โดยพยายามนำสิ่งที่อาจจะรบกวนลูกได้ออกไป เพื่อให้ลูกทำการได้อย่างสงบและมีสมาธิ✨กำหนดกิจวัตรประจำวันของลูกได้เป็นแบบแผน กำหนดเวลาของแต่ละกิจกรรมไว้เลย✨พยายามนำสิ่งที่อาจจะรบกวนลูกได้ออกไป เพื่อให้ลูกทำการได้อย่างสงบและมีสมาธิ✨ลองแบ่งงานบ้านง่ายๆให้ลูกทำ ไม่ควรให้ลูกทำหลายอย่าง รวมถึงให้กำลังใจลูกเมื่อลูกทำได้สำเร็จ และควรบอกให้ลูกทำเมื่อถึงจังหวะที่เหมาะสม✨พยายามบอกล่วงหน้าเมื่อต้องการสั่งงาน รวมถึงพยายามให้ลูกทำสำเร็จได้ด้วยตนเอง✨หากลูกมีพฤติกรรมก่อกวน พยายามเบี่ยงเบนความสนใจโดยการทำกิจกรรมอื่น หรือพยายามให้ลูกหยุดทำพฤติกรรมอย่างนุ่มนวล✨ใช้วิธี Time out หรือ ลงโทษโดยการลดเวลาการดูทีวีลง✨พูดคุยกับคุณครูที่โรงเรียนอย่างสม่ำเสมอ✨คอยฝึกให้ลูกรู้จักการอดทนและการรอคอย สามารถเป็นตัวอย่างให้ลูกดูได้โรคสมาธิสั้นนั้นสามารถแก้ไขได้ ซึ่งการแก้ไขนั้นเริ่มเร็วได้เท่าไหร่ยิ่งดี เพราะเมื่อลูกยังเล็กเขาจะสามารถปรับตัวและเรียนรู้ได้ดีกว่าตอนโตนั่นเองค่ะ 

ทำอย่างไรดีเมื่อลูกนอนหลับยาก

สำหรับผู้ปกครองที่พบปัญหาเรื่องการนอนของลูกเนื่องด้วยว่าลูกนอนหลับยาก ตื่นบ่อยๆ เหล่านี้มีสาเหตุและวิธีแก้ปัญหาอย่างไรได้บ้างเราไปดูกันเลยค่ะสาเหตุที่ลูกหลับยาก✨ให้นมลูกบ่อยเกินไป การนอนหลับยากมักเกิดจากการที่แม่ให้นมลูกบ่อยเกินไป เพราะธรรมชาติของทารกมักใช้ปากในการแสดงความต้องการ ทารกร้องไห้ทุกครั้งไม่ว่าจะรู้สึกหิว อิ่ม ง่วง เหนื่อย ร้อน หรือ เย็น ทารกมักจะร้องไห้และอ้าปากเพื่อดูด หากให้นมเพราะเข้าใจว่าลูกหิวทุกครั้งที่ร้องไห้😭 จริงๆ แล้วอาจจะไม่ได้หิวก็ได้นะคะ เพราะ ระบบประสาทของลูก มีหน้าที่ในการกระตุ้นเมื่อหัวนมของแม่สัมผัสกับปากก็จะดูดทันทีค่ะ เมื่อลูกไม่ได้หิวพอให้นมเยอะไปก็จะท้องอืด แน่นท้องนั่นเองค่ะ ✨สภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวยคุณพ่อคุณแม่ควรเช็คให้ดีกว่าสภาพแวดล้อมในห้องเหมาะสมกับการนอน💤ของลูกหรือไม่ โดยไม่ควรร้อนหรือหนาวจนเกิดไป 24-26 องศาเซลเซียส เป็นอากาศที่กำลังสบายสำหรับลูก และห้องไม่ควรมีเสียงดัง และควรมีอากาศถ่ายเทที่ดีสาเหตุอื่นๆ✨ไม่สบายสาเหตุที่ทำให้ลูกนอนหลับ💤ยากอาจเกิดจากการป่วย เช่น อาการหวัด อาการจุกเสียด ปวดท้อง ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้เด็กหลับยากและตื่นมาร้องนั่นเองค่ะ✨ลูกแพ้นมเด็กที่มีปัญหาในการนอนหลับอาจเกิดจากการแพ้นม หากทานนมแม่อยู่อย่างเดียว อาจเกิดจากการแพ้อาหารที่คุณแม่ทาน เพราะมันสามารถส่งผ่านทางน้ำนมได้ อาหารที่อาจทำให้ลูกแพ้ เมื่อคุณแม่ทานเข้าไปได้แก่ นมวัว🥛 ถั่ว ชีส อาหารทะเล เป็นต้น หากลูกทานนมผงอยู่ก็อาจมาจากการแพ้ โปรตีนนมวัวที่เป็นส่วนผสมของนมผงค่ะวิธีแก้ไขเมื่อลูกหลับยากเมื่อทราบสาเหตุกันไปแล้ว เราก็มาดูวิธีแก้ไขเมื่อลูกน้อยหลับยากกันดีกว่าค่ะ💤อย่างแรกเลยคือให้กำหนดเวลาในการนอนที่แน่นอน เพราะการฝึกให้ลูกนอนและเวลาตื่นเวลาเดิมๆ จะทำให้ร่างกายของลูกเคยชิน 💤พยายามพาลูกไปเดินเล่น ให้สัมผัสกับแสงแดด☀️ และเมื่อตกกลางคืนก็สามารถสร้างบรรกาศที่เหมาะสมกับการนอน โดยห้องไม่ควรมีเสียงดัง💤ห้องนอนไม่ควรที่จะร้อนจนเกินไป เพราะเหงื่อจะทำให้ลูกไม่สบายตัว รวมถึงไม่ควรเปิดแอร์เย็นจนเกินไป เพราะจะทำให้ลูกหลับยากได้และทำให้ไม่สบายตัวได้ค่ะ💤คุณพ่อคุณแม่อาจเปิดเพลงคลาสิค🎵ให้ลูกฟังเพื่อนให้ลูกรู้สึกผ่อนคลายและจิตใจสงบก่อนนอน จะทำให้ลูกอารมณ์ดีขึ้นได้นั่นเองค่ะ💤หรือคุณพ่อคุณแม่อาจใช้ตัวช่วยจุกปลอม! เพื่อให้ลูกนอนหลับได้ง่ายขึ้น อย่าลืมค่อยๆดึงจุกปลอมออกเมื่อลูกหลับนะคะ💤เปิดไฟสลัวๆ💡 โดยไฟไม่ควรมีแสงจ้าจนเกินไป ลูกจะรู้สึกปลอดภัย และควรปิดไฟหลังลูกหลับเพราะความมืดจะส่งเสริมการนอนหลับที่ดีได้💤ไม่ควรให้ลูกนอนกลางวันนานจนเกินไป เพราะจะทำให้ลูกหลับยากในตอนกลางคืน💤เลือกเสื้อผ้าที่ใส่สบาย และไม่อึดอัด เพื่อให้ลูกนอนได้สบายๆค่ะ👚💤ควรนำมือถือและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆออก และไม่ควรให้ลูกเล่นเมื่อใกล้เวลานอน รวมถึงไม่ควรให้ลูกดูทีวี📺ด้วยค่ะ💤ไม่ควรให้ลูกทานเครื่องดื่มอย่างช็อกโกแลต🍫 หรือน้ำอัดลม ชา เพราะจะทำให้ลูกหลับยากขึ้นค่ะ💤พยายามงดกิจกรรมเล่นผาดโผน รุนแรง หรือ เล่าเรื่องที่น่ากลัวให้ลูกฟังเพราะจะทำให้ลูกตื่นเต้น ตื่นกลัวและนอนไม่หลับนั่นเองค่ะ

เรื่องน่ากลัวสำหรับเด็กสำหรับวัยต่างๆ

     ความกลัวนั้นถือเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้เป็นปกติของมนุษย์เรา เพราะเป็นกลไกทางธรรมชาติที่จะทำให้เราสามารถหลีกเลี่ยงและเอาตัวรอด จากสิ่งที่ดูเหมือนจะสร้างอันตรายกับเราได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคต จึงปฏิเสธไม่ได้ว่าเราทุกคนต่างมีความกลัวเป็นของตนเอง วันนี้บทความของเราจึงพาคุณผู้อ่านมาสำรวจถึงความกลัวของเจ้าตัวน้อย👶ในวัยต่างๆว่ามีอะไรบ้าง หากเราเป็นคุณพ่อคุณแม่ที่มีเจ้าตัวน้อยเป็นของตนเอง หรือเป็นบุคคลที่ต้องปฏิสัมพันธ์กับเด็ก จะได้มีความเข้าอกเข้าใจในความกลัวของพวกเขามากขึ้น และสามารถเรียนรู้ได้ถึงวิธีการรับมือกับความกลัวของพวกเขาอย่างถูกวิธีค่ะ💁‍♀️ความกลัวของเด็กในแต่ละวัย💫ความกลัวของเด็กแรกเกิดถึง 4 เดือนอันที่จริงแล้วในช่วงอายุประมาณนี้ เด็กจะยังไม่ค่อยมีความกลัวอะไรค่ะ เพราะยังไม่สามารถตระหนักรู้ถึงเรื่องราวรอบตัวมากนัก แต่ที่เราเห็นเจ้าตัวน้อยร้อง😭อาจเกิดจากความไม่ชอบใจบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกไม่สบายตัว อึดอัด หิว แน่นท้อง🤢 อยากขับถ่าย💩 ง่วงนอน😴 แต่เด็กจะสามารถรับรู้ถึงสิ่งเร้าประเภทเสียงได้เป็นอย่างดี หากมีเสียงดังเกิดขึ้นก็อาจทำให้เด็กร้องไห้ได้เช่นเดียวกันค่ะ💫ความกลัวของเด็กช่วง 5 เดือนถึงประมาณ 7 เดือน เนื่องจากเจ้าตัวน้อย👶ในวัยนี้นั้นมีอายุประมาณครึ่งขวบปีได้แล้ว พัฒนาการทางด้านร่างกายดีขึ้น การรับสัมผัสถึงสิ่งเร้ารอบกายดีขึ้น หลักๆแล้วสิ่งเร้าจำพวกเสียง📢ยังเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กรู้สึกไม่ดีได้เสมอ ยกตัวอย่างที่เสียงที่ดังเกินไป💥 หรือเสียงแปลกๆที่ก่อให้เกิดมลภาวะทางเสียง เช่นเสียงเครื่องซักผ้า เครื่องปั่น เครื่องดูดฝุ่น เครื่องเจาะถนน นอกจากนี้ยังเป็นช่วงอายุที่เด็กเริ่มสามารถจดจำใบหน้าของผู้คนรอบตัวได้แล้ว โดยเฉพาะผู้คนที่เคยเห็นหน้าบ่อยๆอย่างคุณพ่อคุณแม่👫ของเขาเอง จนไปถึงคนในครอบครัว ซึ่งก็เป็นปกติค่ะที่เด็กจะรู้สึกคุ้นชินกับคนที่เห็นหน้าคร่าตาบ่อยๆ และเกิดความไว้ใจ หากเด็กเห็นคนแปลกหน้าจึงเกิดอาการกลัวขึ้นมาแทนนั่นเอง เพราะรู้สึกไม่ไว้ใจค่ะ💫ความกลัวของเด็กช่วง 7 เดือนถึงประมาณ 1 ขวบปีความกลัวของเด็กในวัยนี้จะมีความซับซ้อนเพิ่มมากขึ้น เป็นอิทธิพลจากเรื่องอารมณ์และความรู้สึก เนื่องจากช่วงก่อนหน้าเด็กสามารถจดจำใบหน้าผู้คนที่คุ้นชินได้แล้ว เมื่อคุ้นชินก็จะเกิดความสบายใจ😌 รู้สึกปลอดภัยเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ เด็กจึงกลัวการแยกขาดจากคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นคุณพ่อคุณแม่นั่นเองค่ะ เมื่อคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เด็กก็จะรู้สึกไม่ปลอดภัย เราจึงเห็นภาพเด็กๆร้องไห้😭เมื่อคุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่เป็นประจำค่ะ💫ความกลัวของเด็กช่วง 1 ถึง 3 ขวบปีความกลัวของเจ้าตัวน้อย👦ในวัยนี้จะมีความซับซ้อนขึ้นมาอีก เนื่องจากเป็นวัยที่พัฒนาการทางด้านร่างกายและทางด้านอารมณ์เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด เป็นช่วงที่เด็กกำลังอยู่ในวัยจินตนาการ💭 จึงเริ่มกลัวภูติผีปีศาจ👻 กลัวความมืด กลัวภาพที่ไม่คุ้นเคย จนไปถึงกลัวในสิ่งที่ผู้ใหญ่กลัว เพราะเคยได้รับการบอกเล่าว่าสิ่งที่ผู้ใหญ่กลัวนั้นน่ากลัวอย่างไร นอกจากนี้เด็กในวัยดังกล่าวเป็นวัยที่มีพฤติกรรมการเลียนแบบสิ่งของและผู้คนรอบตัวอยู่แล้ว หากจะกลัวตามผู้ใหญ่อย่างไม่มีเหตุผลจึงไม่ใช่เรื่องแปลกค่ะวิธีรับมือกับความกลัวของเจ้าตัวน้อย👉หากความกลัวของเด็กเกิดจากความรู้สึกไม่ปลอดภัย คุณพ่อคุณแม่ควรทำให้ลูกรู้สึกปลอดภัย🥰 ไม่ใช่ด้วยการเข้าหาลูกตลอดเวลาในเวลาที่ลูกต้องการ แยกขาดจากกันไม่ได้ แต่เป็นการค่อยๆบอกค่อยๆสอนให้เด็กรับรู้ถึงเหตุผลที่ผู้ปกครองของพวกเขาจะไม่อยู่ในบางเวลา แต่ไม่ต้องกังวลเพราะจะกลับมาหาอยู่แล้ว เด็กจะร้องไห้งอแง😭น้อยลงและเริ่มทำความเข้าใจอย่างเป็นเหตุเป็นผลค่ะ👉หากความกลัวของเด็กเกิดขึ้นจากสิ่งเร้าจำพวกเสียง สิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ควรทำคือสอนให้เด็กๆรู้จักถึงแหล่งกำเนิดของเสียง ทำให้ลูกเข้าใจว่าเสียงดังกล่าวเกิดขึ้นได้อย่างไร และเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดเสียงนั้นมีอันตรายหรือไม่ ควรหลีกเลี่ยงหรือไม่ หากเด็กเข้าใจว่าอันที่จริงแล้วแหล่งกำเนิดเสียง📢ไม่ได้ก่ออันตราย ตนเองแค่ไม่ชอบที่เสียงดัง💥 เด็กก็จะหายกลัวไปเองค่ะ👉หากความกลัวของเด็กเกิดจากจินตนาการของเขาเอง จนไปถึงภาพที่ไม่คุ้นตา คุณพ่อคุณแม่ก็สามารถใช้โอกาสที่เด็กกลัวค่อยๆสอน🗣️เช่นกัน ว่าสิ่งที่พวกเขากลัวนั้นมีจริงหรือไม่ สมเหตุสมผลหรือไม่ หากไม่สมเหตุสมผลเด็กก็จะค่อยๆเลิกกลัวไปเอง เพราะทราบดีว่าไม่สามารถก่ออันตรายต่อตัวพวกเขาเองได้ค่ะ     อ่านมาถึงตรงนี้ คุณผู้อ่านก็จะทราบแล้วนะคะว่าวิธีการรับมือกับความกลัวของเด็กนั้นไม่ได้ยากเกินความสามาถของเรา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการไม่ดูถูกความกลัวของเด็ก👶ค่ะ ทำให้พวกเขาเห็นว่าเราเคารพในความรู้สึกของพวกเขา ไม่ได้ดูถูก มันเป็นความรู้สึกที่สามารถเกิดขึ้นได้ แล้วจึงค่อยๆสอนอย่างเป็นเหตุเป็นผล เมื่อเด็กรู้สึกปลอดภัย🥰 ได้รับความเคารพความคิดเห็นและเห็นอกเห็นใจ เจ้าตัวน้อยก็จะค่อยๆเปิดใจที่จะเรียนรู้ตามวัยของพวกเขาเองค่ะ